De eettafel

Vroeger hadden we een bijzondere tafel — een driehoekige vorm, maar met de hoeken netjes afgezaagd. Die slimme vorm gaf ruimte voor drie extra kinderen aan tafel, ieder op een eigen hoek. Toen mijn dochter op kamers ging in Rotterdam, kreeg de tafel een tweede leven: ik zaagde hem om tot een bureau dat precies paste in haar knusse zolderkamer.

Jaren gingen voorbij, en ik at aan een saaie, langwerpige tafel — functioneel, maar zonder ziel. Toch bleef de herinnering aan die oude tafel knagen. Op een dag besloot ik: ik maak er zelf een, eentje die recht doet aan het verleden. Uit een zorgvuldige selectie van verschillende houtsoorten ontstond deze nieuwe tafel — met karakter, met verhaal, en met eerbetoon aan het origineel.

Eerst nog met een prefab metalen X frame, later toch ook met poten, die ik zelf maakte in de werkplaats.